آنالیز

ما می نویسیم چرا که هیچ شنونده ای نیست ...

آنالیز

ما می نویسیم چرا که هیچ شنونده ای نیست ...

آنالیز

+اینجا برای من یعنی آرامش
+برای دل خودم مینویسم: )
+ در جستجوی خویشتن
+خلاصه لینک برای بلاگفا:
yon.ir/5jhx

تو ای پایان تنهایی ، پناه آخر من باش

سه شنبه, ۵ بهمن ۱۳۹۵، ۰۸:۴۲ ب.ظ

+

یکی از معضلات زندگی ام این است دقیقا وسط دعوا و جر و بحث ها یا جواب دادن به سوال های ناگهانی ، یکهو ذهنم خالی می شود از کلمه ها و ساختن جمله یا حتی flashback  زدن به کینه های دیرین و به اصطلاح آدم حاضر جوابی نیستم ؛ قضیه به اینجا ختم نمی شود ، بعد از کلی خود خوری تازه حرف هایم در ذهنم جان می گیرند و آماده ی جبهه گرفتن هستم ، ولی دیگر فایده ی ندارد ، کار از کار گذشتِ و من نتوانستم قشنگ طرف مقابل را شستشو دهم و روی طناب پهن کنم. این هم از سند 

++

دیگر باورم شده ما در وبلاگ هایمان زندگی می کنیم!  چرا این حرف را میزنم ؟ دیشب خواب دیدم :) خوابم از این قرار بود یکی از سلبریتی های بیان دنبال کننده ی وبلاگم شده است شاید باورتان نشود آنقدر خوشحال بودم سر از پا نمی شناختم ؛ صبح علی طلوع که بیدار شدم 

از خجستگی و پای کوبی نیمه شب ام به طرز احمقانه ی خندیدم :|

+++ 

وای که چقدر می توان قدم زدن در سرمای دلپذیر را دوست داشت :) 

آنقدر قدم بزنی که بینی ات قرمز شود و سرما به جانت نفوذ کند و دیگر احساس نسبت به سرمایت غیرفعال شود .

امشب هم قدم زدیم من و سایه و زهرا منهای سمیرا که تایمش با ما تغییر کرد.

امشب جمع مان خصوصی تر شده بود، سایه برایمان حرف میزد یکسره ، بی توقف تمام حرف هایش سره دلش مانده بود به زهرا بگوید که از بخت بد( یک قدم به این رابطه نزدیک شدم)  یا خوب  (قدم زدن های سرد تنگ غروبی ) مرا هم دعوت کرده بودند به این پیاده روی و شاهد حرفای بودم که هر پنج دقیقه یک بار باید اطمینان خاطر می دادم "بین خودمون می مونه" هیچ وقت دوست ندارم راز نگهدار آدم ها باشم.  میدانید راز نگهدار بودن یک طرف این قضیه است و تو بعد ترها آن آدم را به چشم یک راز میبینی و تمام تصویرهای ذهنیت هم خدش ِ دار می شود. 

از من به شما نصیحت راز دیگران هیچ به کارتان نمی آید به جز هر دقیقه عذاب یادآوری و تکرار کلمه ی "راز" با خودتان که یک دفعه زمانی و مکانی از دهنتان نپرد .

از بخت بد من هم راز نگه دار دیگران شده ام: ( 

آدم ها از دور قشنگ هستند .

++++ 

عنوان: حمید حامی


۹۵/۱۱/۰۵
آنالیز